نرمک نرمک اولین بهار زندگی شایانی داره از راه میرسه و من هنوز واسه خونه تکونی کاری نکردم تا دیروز که فسقل نمی ذاشت و امروزم که خوابیده اصلا حال و حوصله ندارم دیروز با  کلی ترس وسایل آشپزخونه رو دستمال کشیدم هر دو دقیقه یک بار میومدم به شایان سر میزدم و دوباره شروع به کار میکردم آخه شایان سه بار تا حالا تو خواب شیر تو گلوش پرید و داشت خفه میشد اصلا نمیفهمم چرا . به پهلو هم که میخوابونمش خودشو صاف میکنه و رو پشتش میخوابه . اصلا از بالش خوشش نمیاد . خلاصه اینکه همین سه بار باعث شده ترس من نسبت به تنها گذاشتنش حتی واسه چند دقیقه بیشتر بشه

دیروز با شایان رفتم خرید هم برای خودش هم برای دختردایی اش فاطیما . آخه قرار شده عید به همه کوچولوها اعم از دختر عمه(فاطمه) و دختر دایی (فاطیما)و پسر عمه هاش(پویا علیرضا نیما) دختر خاله(مهسا) و پسر خاله (امید) کادو بدیم من هم وقتی کوچولو بودم از کادو گرفتن ذوق زده میشدم .خلاصه اینکه شایان گل من آروم توی آغوشی مامان نشسته بود و آخراش از خستگی خوابش برد . توی پاساژ یکی بهش گفت جوجه یکی گفت خرگوش اون یکی گفت سفید برفی . ولی به نظر من شایان از همه اینا بهتر تره